Ontdek onze kleurrijke geschiedenis
Voetbal zit de Gelenaars al meer dan een eeuw in het bloed. Lang voor de huidige club bestond, was er rond de Eerste Wereldoorlog al sprake van een Geelse club: Sparta van St.-Dimpna. Zij voetbalden op een eigen veld aan de (latere) Retieseweg. Hoewel het einde van Sparta tot op de dag van vandaag een mysterie blijft, legde het wel de kiem voor de passie in onze parochie.
De Geboorte van S.A.V. Sint-Dimpna
Het echte startschot werd gegeven in mei 1954. In het sportlokaal van Charel Vangenechten — beter bekend als “de Malou” aan het Laar — werd een splinternieuwe voetbalclub boven de doopvont gehouden.
De club kreeg de naam S.A.V. Sint-Dimpna, waarbij de afkorting staat voor Sport en Atletiek Vereniging. De naam is een eerbetoon aan de patroonheilige van onze parochie, de Heilige Dimpna.
De Bezielers
Achter de oprichting van S.A.V. Sint-Dimpna stond een groep gedreven pioniers die de schouders onder dit project zetten. De illustere drijvende krachten waren onder andere:
S.A.V. startte op de terreinen waar nu het Algemeen Ziekenhuis staat , met enkel een kleedkamer voor de bezoekers. De SAV-spelers gingen door de hof van trainer Jef Van Gelder, naar het sportlokaal.
Het eerste seizoen deed SAV mee in een reserven-reeks en het seizoen daarna in 3deprovinciaal. S.A.V scheerde toen nog geen hoge toppen.
In het voetbalseizoen1962-1963 verhuisde S.A.V. naar de terreinen aan Dornik , waar nu het Sociaal Huis, OCMW en woonzorgcentrum zijn.
In 1973 werden er nieuwe kleedkamers met douches gebouwd, een grote luxe in die tijd want bij de meeste clubs bestond het sanitair toen uit plastieken kommen.
Door de nieuwbouw van het OCMW verhuisde S.A.V. een perceel verder (nu parking en waterbekken). Hier werd een nieuwe accommodatie opgetrokken met loodsen van de vlieghaven van Schiphol in Nederland.
Sinds het seizoen ’97-’98 kon S.A.V. beschikken over bijkomende terreinen richting watertoren. Deze uitbreiding was noodzakelijk wegens de toenemende groei van de club. S.A.V. staat nog steeds bekend voor zijn degelijke jeugdopleiding.
In februari 2010 werd gestart met de bouw van de huidige, schitterende accommodatie aan de Eikevelden. De aanleg van dit sport- en spelpark kende zijn eigen perikelen zoals elke bouw die kent, denk maar aan de weersomstandigheden en de “nauwgezette” ijver van de archeologen die niet zonder resultaat opzoekingen verricht hebben, wat een verrijking betekende voor de geschiedenis van Geel. We kunnen niet nalaten de loftrompet te blijven steken over de prestaties van bestuursleden , vrijwilligers en sympathisanten .Drie jaren werd gewerkt aan deze “parel” waarbij vermeldenswaardig is dat sommige mannen 1000 werkuren op één jaar hebben gepresteerd : schitterend , formidabel !!!
In 2013 betrok K.S.A.V. zijn nieuwe accommodatie, dit werd gevierd met een kampioenstitel van het eerste elftal.
Van de knapen van SAV werden André Van Opstal en Eddy Lievens naar Diest getransfereerd. Ook Theo Swerts (alias den Tit) kreeg meerdere aanbiedingen van hogere clubs, maar is S.A.V. altijd trouw gebleven. Eddy Lievens speelde later nog bij Sint-Truiden met o.a. Lon Polleunis en kwam door zijn goede prestaties zelfs bij het grote Anderlecht terecht waar hij geselecteerd werd als B-international. De talentenschool van S.A.V was begonnen!
Het seizoen 1963-1964 staat in het geheugen gegrift als het jaar waarin Sint-Dimpna voor het eerst de kampioenstitel veroverde. Na een indrukwekkend seizoen werd de ploeg officieel gehuldigd op het gemeentehuis door burgemeester Verswijvel, die de club prees om haar sportieve prestaties en een zilveren plaket overhandigde.
Ondanks de gietende regen in de ochtend, klaarde de hemel volledig op voor de feestelijke rondgang met supporters en muzikanten door de Geelse straten. De dag werd in stijl afgesloten met een groot kampioenenbal in Café Pic-Up aan het Laar, waar de spelers en de achterban tot in de vroege uurtjes feestvierden.
Het seizoen 1970-1971 werd bekroond met een nieuwe kampioenstitel na een spannende 3-1 overwinning tegen Olmen. Ondanks de zenuwen op het veld brachten drie knappe doelpunten de verlossing, waarna de supporters het veld bestormden voor een champagne-ereronde. Als uniek eerbetoon werden er tijdens de rust zelfs bloemen en snoepgoed uit een vliegtuig boven het veld geworpen.
De promotie werd gevierd met een druk feestweekend, inclusief een officiële ontvangst op het gemeentehuis en een feestelijke stoet met muziek door de Geelse straten. Een groot kampioenenbal maakte de historische promotie compleet.
Na een moeilijke periode, waarin de club in twee jaar tijd van tweede naar vierde provinciale zakte, volgde in het seizoen 1978-1979 eindelijk de ommekeer. Met de gevleugelde woorden “Joepie!!! Uit de kelder van provinciale terug naar derde!!!” werd het kampioenschap in de laagste reeks gevierd.
De beslissende wedstrijd tegen Lille eindigde op 0-0, wat voor de ruim 550 toeschouwers voldoende was om het titelfeest te ontketenen. Na het laatste fluitsignaal bestormden de supporters het veld voor een ereronde en vloeide de champagne rijkelijk. Het succes werd die avond tot in de late uurtjes verder gevierd in de verschillende café’s rond het Sint-Dimpnaplein.
Tekst
Jos Vannueten
Jef Van Gelde
Clement Bernaerts
Sooi Devis
Jos Janssens
Alfons De Busser
Kris Vanberghen
Koen Heuvelmans
Lu Bollen
Koen Heuvelmans
Joost Knaepen
Marc Aerts